متکلمان امامیه وجود نبی و امام، را ضروری میدانند. مراد از ضرورت، اجتنابناپذیری وجود نبی و امام در امر هدایت است نه حُسن وجود نبی و امام. اشکالات متعددی به چنین دیدگاهی وارد شده است، از جم له: یک: معارفی که نبی و امام ارائه میدهد جزو معارف بشری و خطا پذیر است. دو: نبی و امام در میان تمام انسانها و در همه اعصار حضور نداشتهاند. سه: دستیابی به متون دینی از عهده دیگر انسانها نیز برمیآید. بر این اساس ضرورت وجود نبی و امام با نقد و اشکالات متعددی روبهرو میگردد. در حالی که یافتههای تحقیق ادعای مذکور را صحیح نمیداند؛ زیرا: اولاً: برخی معارف بشری خطاناپذیرند. ثانیاً: عدم حضور نبی و امام در برخی اعصار نیز به دلیل سوء اختیار انسانها و فراهم نبودن شرایط لازم بوده و منافاتی با قاعده لطف و غیبت امام ندارد. ثالثاً: دستیابی به بطون متون دینی از عهده هر انسانی بر نمیآید و تنها به اولیا و انبیا الهی اختصاص دارد. پژوهش پیشرو بر اساس روش تحقیقِ تحلیلی ـ توصیفی رهیافتی انتقادی به شبهه ضروری نبودن نبوت و امامت از سوی کتاب «تئوری امامت در ترازوی نقد» خواهد داشت.
قاضوی,سید محمد , قاضوی,سیدحسن و ارشدی بهادر,مجتبی . (1404). رهیافتی انتقادی به شبهه ضروری نبودن نبوت و امامت از سوی کتاب «تئوری امامت در ترازوی نقد». پژوهشنامه معارف و اندیشه اسلامی, 1(2), 81-105. doi: 10.22059/jikt.2026.386633.1014
MLA
قاضوی,سید محمد , , قاضوی,سیدحسن , و ارشدی بهادر,مجتبی . "رهیافتی انتقادی به شبهه ضروری نبودن نبوت و امامت از سوی کتاب «تئوری امامت در ترازوی نقد»", پژوهشنامه معارف و اندیشه اسلامی, 1, 2, 1404, 81-105. doi: 10.22059/jikt.2026.386633.1014
HARVARD
قاضوی سید محمد, قاضوی سیدحسن, ارشدی بهادر مجتبی. (1404). 'رهیافتی انتقادی به شبهه ضروری نبودن نبوت و امامت از سوی کتاب «تئوری امامت در ترازوی نقد»', پژوهشنامه معارف و اندیشه اسلامی, 1(2), pp. 81-105. doi: 10.22059/jikt.2026.386633.1014
CHICAGO
سید محمد قاضوی, سیدحسن قاضوی و مجتبی ارشدی بهادر, "رهیافتی انتقادی به شبهه ضروری نبودن نبوت و امامت از سوی کتاب «تئوری امامت در ترازوی نقد»," پژوهشنامه معارف و اندیشه اسلامی, 1 2 (1404): 81-105, doi: 10.22059/jikt.2026.386633.1014
VANCOUVER
قاضوی سید محمد, قاضوی سیدحسن, ارشدی بهادر مجتبی. رهیافتی انتقادی به شبهه ضروری نبودن نبوت و امامت از سوی کتاب «تئوری امامت در ترازوی نقد». پژوهشنامه معارف و اندیشه اسلامی. 1404;1(2):81-105. doi: 10.22059/jikt.2026.386633.1014
